شعرگذرعمر

چهل رد كردم و پنجاه رسيدم-دراين دنياي وانفسا چه ديدم؟

شدم سرگشته فرمان ابليس-شياطين را سر راهم بديدم؛

هميشه رنج وتعب ومحنت ودرد-زاغوا،عقل خود را،سربريدم؛

ز دوري كلام حضرت حق-شدم حيران،سعادت را نديدم؛

ز نور حضرت حق با عنايت-روم راهي كه مولا را ببينم؛

پس از مولا علي،زهراي اطهر-دعايش را برايم خوش بديدم؛

دعاي فاطمه،نيرو برايم-توسل برحسن راه نجاتم؛

حسين باشد،چوخورشيدفروزان-چراغ راه من در اين بيابان؛

توسل بر امامان گشته راهم-به ياد حضرت مهدي بميرم؛

خدايا كن تفضل از عنايت-كه تا راه سعادت راببينم.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم دی ۱۳۹۵ساعت 13:57 توسط مازيار افروخته لنگرودي |